Varios veciños levan un telar dende o Museo, en desaloxo, ao local de Dona Josefa Pérez, no ano 1992.

Local e instalacións das salas

Dende a sA?a fundaciA?n ata o ano 1992, o Museo dispuxo dunha ala do edificio das antigas escolas municipais da vila. A falta de entendemento co Concello provocou que dende aquela data o Museo tivera que refuxiarse nun local propiedade de Dona Josefa PA�rez como mero almacA�n, sen abrirse ao pA?blico. Naquel momento o Museo sufriu graves dificultades. Foi gracias ao seu carA?cter de fundaciA?n popular polo que o Museo poido sobrevivir, xa que sen o sostido interese dos 140 socios – patrA?ns non houbera sido posible manter viva a idea do Museo nin houbera sido posible a sA?a reapertura 6 anos despois.

O ruinoso estado dese local, asA� como a insuficiencia da sA?a superficie e sobre todo o interese popular moveu A? CorporaciA?n Municipal elixida en 1995 a ofrecer ao Museo a utilizaciA?n dos 700m2 dun edificio que viA�a servindo como ambulatorio da Seguridade Socail. Por medio dun Convenio asinado en 1998, polas dA?as partes establecA�ronse as relaciA?ns entre o Museo e o Concello, que se comprometeu A? rehabilitaciA?n interna do edificio e a colaborar non sostemento do Museo. A nova instalaciA?n ficou por fin rematada no outono de 1998. Daquela foi a reapertura do Museo ao pA?blico, aA�nda que as obras de adecuaciA?n da fachada fican hoxe sen rematar. Seguindo un proxecto dos arquitectos Xan Casabella LA?pez e XosA� DA�az Vieitez, pretendese rematar para o ano 2001 a totalidade da obra que inclA?e o revestimento das fachadas en pedra e lousa, a instalaciA?n dunha celosA�a de madeira sobre as galerA�as da fachada principal e a construcciA?n dun vestA�bulo engadido A? entrada.

O Museo dispA?n de 700m2 de superficie distribuA�dos en tres plantas nas que se mostran as distintas secciA?ns, que se describen mA?is adiante, nas que a gran amiorA�a das pezas son doaciA?n desinteresada de veciA�os de toda a comarca.

© Museo da Fonsagrada