O camiño primitivo de Santiago
As viaxes e as peregrinacións foron e son esenciais para a experiencia humana. Como dicía o aforismo dun escritor francés: “No principio estaba o camiño”. Poderiamos afirmar que no seu significado real e metafórico estaba e está O Camiño Primitivo que os peregrinos de hoxe en día, nun tránsito case ininterrompido desde os romeiros medievais, seguen percorrendo por estas terras da Fonsagrada construíndo a vida paso a paso.
A historia do Camiño
A Idade Media foi unha época de grandes peregrinacións fundamentadas no fervor relixioso. É neste contexto que aparece cerca de Compostela, en Iria Flavia, un sepulcro cuns restos que son atribuídos a Santiago «O Maior».
Alfonso II «O Casto», rei de Asturias e Galicia constrúe o primeiro templo dedicado ao apóstolo e realiza, segundo as crónicas, a primeira peregrinaxe: O Camiño Primitivo, desde a cidade de Oviedo, que se prolongou, uníndose co Camiño Norte que traían dende Irún os romeiros que empezaban a afluír de todas partes de Europa.
Todo camiño transitado xenera un patrimonio material concretado na construción de infraestruturas: igrexas, lazaretos e hospitais como o de Montouto, dos que nalgúns casos aínda hai restos, entre outros bens. Parello a este existe un patrimonio inmaterial de lendas, cantigas, intercambios culturais, etc.
O «noso» Camiño pasou por épocas de decadencia e volveu a florecer a partir de 1992 grazas á insistencia dos veciños, do Museo da Fonsagrada e do seu gran valedor, Ricardo Polín.
Se queres saber máis detalladamente a orixe, historia e percorrido, consulta o artigo de M. Trinidad Fernández premendo no botón seguinte e lendo o texto que achegamos.
Autoría:
Dos textos:
-Da introdución: Responsables da páxina
-Do artigo anexo: M Trinidad Fernández
Das fotos: Manuel Fernández «o Foteiro», Laura Fernández, Alejandro Ocampo, Isabel Fernández e arquivo do Museo