A vila da Fonsagrada ten unha historia ligada ao comercio desde o seu nacemento. As feiras de setembro tiveron moito que ver con iso. Pero non só había feiras en setembro, senón que, case todos os meses do ano había algunha feira grande dedicada a un santo. E incluso os sábados, polo menos na primavera e verán, había mercado na praza onde se poñían as vendedoras que subían da Ribeira coas cestas na cabeza cargadas con froitas e verduras.
A primeira feira do ano era o San Sebastián, que se celebraba o día 20 de xaneiro.
O día 25 de marzo era a Nosa Señora, feira grande. En abril, o día 25, celebrábase o San Marcos. Feira moi grande, na que se compraba planta de horto, remolacha, tomates pementos, etc que viñan da Ribeira onde se facían sementeiros. En maio, en data variable, a Ascensión e en xuño o corpus tamén en data variable, con procesión e baile á tarde-noite.
En xuño, o día 24, era o San Xoán, feira na que abundaban as cereixas e os queixos, xa que a primavera era época de moita pación nos prados e polo tanto de moito leite. De feito hai un ditame: «Por San Xoan, máis queixo e menos pan». En xullo, o día 4, celebrábase a Santa Isabel. A esta feira chamábaselle feira dos curas. Ao parecer, viñan a ela buscar criada, pero tamén eran datas nas que os curas estaban máis desocupados, xa que a maioría da xente tiña moita faena coa sega. En xullo xa ben avanzado o século XX, co aumento do número de coches, empezouse a facer a festa dos chóferes, o San Cristóbal, con procesión dos vehículos engalanados e festa-baile con orquestra pola tarde-noite. En agosto, o día 15, era a Asunción; unha feira moi concorrida desde os anos sesenta, porque volvía de vacacións moita xente que estaba na emigración en Suiza, Barcelona, Madrid, etc.
En setembro, as feiras e festas patronais da Fonsagrada (a Santa María). Os día grandes eran o 8 e o 10, pero chegaron a durar catro días, alo menos. Estas feiras, xunto coas San Lucas en Mondoñedo foron as máis importantes e antigas da provincia de Lugo. O día 8 era, preferentemente, de gando vacún e o 10 de burros, cabalos e mulas, polo medio, o día 9 feira de mantas tecidas nos teares da comarca e das mantas que traían os comerciantes Maragatos. Anos despois empezouse a a celebrar o día 11 como festa da vila facéndoa festivo local. Eran tamén festas moi concorridas, con música desde pola mañá e festa-baile á tarde-noite. A diferenza de outras feiras ás que acudían as persoas que precisaban comprar ou vender, a estas acudía practicamente toda a xente das aldeas, dende nenos a vellas e vellos, sendo, en moitos casos, o único momento do ano no que se saía da aldea. Da importancia histórica destas feiras, fala Pegerto Saavedra no seu artigo sobre a “Orixe e consolidación da vila” que se pode consultar na pestana de “Historia e territorio” desta mesma páxina.
Tamén en setembro había a feira de San Mateo, que se facía no seu día, o 21, e que era unha boa feira, a pesar de ser tan preto dos feiróns do 8 e o 10. Nesta había moitas peselas, sinal de que se aproximaba o tempo das castañas. Por último, en novembro, o día 8, era a chamada Feira Nova.
En tempos, ademais das feiras da Fonsagrada, había feiras mensuais en Lamas de Moreira e unha feira anual importante na Trapa; a de San Cibrán.